САЙҚАЛИ СУХАН

Тирамоҳ. Офтоб сар ба уфуқ мениҳод. Домани осмон лолагун буд. Табиат баргҳои дарахтонро чун қолинбофи моҳир рӯи замин густурда, ки дар зери нурҳои заррини офтоб гилеми тиллорангро мемонд. Мардум, ки дар гармо зери сояи дарахтон паноҳ бурда, фароғат мекарданд, ҳоло барги онҳоро бераҳмона зер менамуданд. Хазонбаргҳо аз беоқибатии мардум ва нобасомонии рӯзгор ҳар лаҳза садое бароварда, “оҳ” мекашиданд ва баробари вазидани шамолаке аз ҷӯйбору канори роҳравҳо ҷой мегирифтанд. Баъди пешин дар қисми таги шикамам дардеро эҳсос кардам. Азбаски то пешин чанги хонаҳоро тоза ва ҷомашӯӣ карда будам, дардро оқибати меҳнати зиёд донистам. Дард гоҳ-гоҳ пайдо мешуд. Вақте ки такроран сар мезад, аз пештара шадидтар мегардид. Пеши хушдоманам рафтам. - Моҳат даромад. Акнун шикамат дард мекунад, бача меҷунбад. Чӣ бачазоӣ осон-мӣ? Худо ҷони моёна аз оҳан карда будааст-дия. Панҷ бачаро таваллуд карда, шифохона дар куҷо намедонистем. Келинҳои ҳозирая як ҷояшон «ҷиз» кунад, пеши духтур медаванд,- беп...

ИН САДОИ ЧИСТ Ду рафиқ ба садои ҷӯшидани об гӯш медоданд. Яке аз онҳо пурсид: - Ин садои чист? Дигар ҷавоб дод: - Садои микробҳо. ЗАРРОФА Муаллим аз талаба пурсид: - Кадом ҳайвон бештар гармиро дӯст медорад? - Заррофа, - ҷавоб дод шогирд. - Чаро заррофа? - Чунки гардани дарози он нисбат ба дигар ҳайвонҳо ба сӯи офтоб бештар майл дорад. ДАСТУ РӮЙИ НОШУСТА - Чаро гӯшу гардани ту ҳамеша ношуста? - пурсид роҳбари синф аз Анвар. - Чунки модарам ҳар пагоҳӣ фақат «дасту рӯятро шӯй» мегӯянду халос, - ҷавоб дод Анвар. АВВАЛ СЕБ ДИҲЕД Муаллим ба шогирд: - Ту ду дона себ дорӣ, ман ба ту боз ду донаи дигар себ додам. Ҷамъ дар дасти ту чанд себ мешавад? Шогирд: - Аввал себ диҳед, баъд мегӯям.

Аляскаро наёфтам.. -Бар ту чӣ шуд, чаро гиря мекунӣ - пурсид хоҳар аз аппааш. -Муаллими география бар ман баҳои “ 2” гузоштанд. Ман Аляскаро наёфтам... -Туро бину хаёлпараст! Хай баъд дар куҷо монданат ба ёдат омад? « Падари ман » -Алло, Шумо роҳбари синфи панҷи “Б”? Писарам имрӯз ба мактаб омада наметавонад. -Кӣ гап мезанад? -Падари ман. “Даҳони пӯшида сад тилло” Муаллим: - Мавзӯи вазифаи хонагиро гап зан. Хонанда: -Гап намезанам. Муаллим: - Чаро? Хонанда: - Худатон дирӯз гуфта будед, ки “Даҳони пӯшида – сад тилло”. Шогирди нодон Муаллим аз нодонии шогирдаш бадқаҳр шуда мегӯяд: - Дар каллаат ягон чиз ҳаст? Гап зан! - Устод, ҳаст. Мӯй ҳаст, чашм ҳаст, бинию даҳон ҳаст, – дар ҷавоб гуфт хонанда.