НАСР
Саттор ТУРСУН СИТОРАИ КОРВОНКУШ Ҳикоя Офтоби тирамоҳ охирин нурҳои ларзонашро аз пештахтаи тиреза ғундошта, оҳиста ба пушти Тали шаҳидон хам х ӯ рд, ки дар он ҷ о қабристони деҳа воқеъ буд. То ин дам магасе ба умеди берун рафтан худро ба шишаҳои пан ҷ ара андохта, беист ғинг-ғинг мекард; ҳамон магас, чунон ки аз тарс бошад, баробари фур ӯ нишастани офтоб дафъатан қарор ёфт. Хонаро якбора сукунати сард ва тазйиқовар фаро гирифт. Деворҳои сафеди он ба монанди куртаи суфе, ки аз бисёр шустан рангаш паридааст, ноаён хира гардиданд. Сақф г ӯ ё пасттар фуромад ва асбобу ан ҷ оми хона дар ҳукми хом ӯ ш ӣ монда, саросар ҳузнангез тофтанд. М ӯ йсафед, ки тамоми р ӯ з ба ҳолпурсии такрор ба такрори кампираш ҷ авоб надода, р ӯ ба девор карахт мехобид, агарчи чашмони ч ӯ кидааш дер боз баста буданд, аз ин тағйирот ба алам пай бурд. Зеро ҳар дафъа, баъди ғуруби офтоб, то ҳангоме ягон кас чароғро дарнагиронад, хона ба назараш мисли заминкан тангу тор намуда, дили заъфзадааш нохост фишу...