АГАР УСТОДУ ШОГИРД «ИШҚ» ВАРЗАНД
– Ассалому алайкум, муаллим. Мумкин? – Дароед, – дар лабони омӯзгор табассум шукуфт ва бо чеҳраи болида ӯро истиқбол гирифт. Донишҷӯдухтар, ки соле пеш ба шавҳар баромада буд, гуфт: – Домулло, ман дар якчанд машғулот иштирок карда натавонистам. Ҳоло барои азхудкунии дарсҳо омадам. – Чаро иштирок накардед? – чашм аз ӯ наканда гуфт муаллим. – Рӯзгордориро медонед-ку… – камтар шарм дошта, хиҷолатзада гуфт вай. – Чӣ, домодтӯра ёрӣ намерасонанд? – Бошанд-ку… – Магар нестанд? – кунҷковона пурсид муаллим. – Не, дар хориҷа. – Дар куҷо? – Дар Русия. – Не-е. Ин хел арӯси нозанинро ба кӣ партофта рафтанд? – луқма партофт муаллим. Баъд аз чанд моҳ овоза паҳн гардид, ки духтараки донишҷӯ бо устоди донишгоҳ «ишқ» варзидааст. Мутаассифона, вақтҳои охир чунин овозаҳо, ки ба муносибати байни муаллим ва донишҷӯён вобастаанд, бештар ба гӯш мерасанд. Кас бо шунидани ин гуна овозаҳо ангушти ҳайрат мегазад. Меандешад, ки наход омӯзгори боргоҳи таълими олӣ, ки бояд бо рафтор, гуфтор, маданият ва хиради...