САЙҚАЛИ СУХАН

Ривоят ЈИССАИ Т¤ТИИ АЗ ЈАФАС ОЗОДГАШТА Савдогаре бо кори савдоии худ ба Чин ва БоІдод барои сафар тайёрє дид. Вай фармоишоти дґстон ва наздикони худро навишта гирифт. Тґтие дошт сухандон, пеши ґ рафт ва гуфт: - Ґоло ба сафар меравам, агар фармоише дорє бигґй, то барои ту биёрам. Тґтє гуфт: - Фармоиши ман ин ки дар мулки Чин боІе µаст, ки дар болои µар дарахти боІ тґтиµои зиндагонє мекунанад. Аз ман ба онµо салом гґй ва µар їавобе гґянд ба ман расон. Савдогар ба Чин расид ва баъди иїрои тамоми фармоишоти ёру дґстон дархости тґтияш ба хотираш расид. Ба їои гуфтаи тґтє рафта расид ва болои дарахти калоне їамоаи тґтиёни зиёди рангинболро дид, бо овози баланд гуфт, ки тґтие дорам, гґё дувоздаµ сол дар хонаи ман ба іафаси нуіра мебошад ва он тґтии ман ба шумо саломи худро расонд. Якбора тґтие аз болои дарахт худро ба замин партофт ва чун мурда дар рґи замин афтид. Савдогар хаёл кард, ки шояд ин тґтє аз хешовандони тґтии ман бошад.  Як іатра об дар гулґи тґтє андохта онро да...

Ривояти Шарі САНГПУШТИ НОДОН «Ґасадхґронро кґр гаштан беµтар аст...» Овардаанд, ки дар як кґле ду мурІобє ва як сангпушт зиндагонє мекарданд. Азбаски фаіат якїоя буданд, дар байни онµо дґстє пайдо мешавад. Ваіте ки фасли тобистон меояд, оби кґл кам шуда, мурІобиµо барои парида рафтан аз дґсти худ сангпушт рухсат пурсиданд ва гуфтанд, ки мо ба дигар їой мехоµем равем, ки оби тозаву мусаффо дошта бошад. Сангпушт ба зорє гуфт, ки зиндагии ман беоб вазнин аст ва бе шумо дґстони азизам ман азоб мекашам. Илтимос маро µам µамроµи худ баред. МурІобиµо гуфтанд: - Чє хел туро аз ин їо барем? Гуфт: - Ягон роµашро ёбед, дґстон. Баъди андешаи зиёд мурІобє чґберо, ки аз ду ваїаб дарозтар аст овард ва ба сангпушт гуфт: - Мо µар ду аз ду тарафи чґб мегирем ва ту чґбро маµкам ба даµони худ гир. Ґаргиз дар ваіти парвоз гап назан. Агар гап занє аз чґб афтода ба бало гирифтор мешавє. Сангпушт гуфт: - Ґаргиз аз гуфтаи шумо дґстони Іамхорам сар намепечонам. Ґар чиз гґед ба їо меорам. Хул...

Аїиб аст ОФТОБУ МОҐ Офтобу Моµ ду хоµарон буданд. Ґар дуяшон µам ниµоят хушрґй буданду аз µусни якдигар рашк мекарданд. Як рґз µар ду їанїол карданду Моµ гуфт ки: -Ман аз ту хушрґ! Їаµли Офтоб омаду: -Ман хушрґ!-гуфт. Ґамин тавр, инаш «ман хушрґ» гуфт, вайаш  «ман хушрґ» гуфту шуд їанг. Офтоб аз іаµр ханїарро гирифту рґи хоµарашро тилим-тилим буриду гурехту рафт. Рґи Моµ хуну хуншор шуд. Баъд аз паси Офтоб давиду вайро дошта натонист. Аз µамон ваіт то µол Офтобу Моµ якдигарашонро дошта наметавонанд. ДоІи рґи Моµ хам аз µамон ваіт монд. ЗОўИ «ХУШХОН» Рґзе як зоІ аз ким-куїо як парча гґшти равІаниро ба нґлаш гирифта париду омаду ба шохи дарахте нишаста хґрданє шуд. Як рґбоµи гушна аз ин µол бохабар шуда, дар андеша монд, ки ба кадом тадбир гґштро аз даµони зоІ гирифта худаш хґрад... Вай баъд аз хеле фикр кардан, ба зери дарахт омаду ба зоІ нигоµ карда гуфт: -Додаракам зоІ! Мегґянд,ки ту µофизи хушхону хушовоз µастє, чє мешавад, ки µозир як суруд хонию ман ...