САЙҚАЛИ СУХАН

  Он рӯз ба сабаби шамоли Сибир ҳавои Самарқанд хеле сард буд, ба қавле туф кун-ях кун. Шамоли сард ба сару рӯй сӯзан мезад. Мошини тамағаи “Lacetti ” аз тарафи деҳаи Мотурид ба чорроҳаи Даҳбед наздик шуд. Роҳ тирбанд буд. Мошинҳо чун сангпушт ба сустӣ ҳаракат мекарданд. Сабукравҳое, ки ба тирбандӣ даромадаанд, ба душворӣ қафо бармегаштанд. – Дар ин ҷо чӣ гап бошад? - ба пеш гардан ёзонд ронанда ва сар аз оина бароварда аз роҳгузаре пурсид: – Ука чӣ гап? Чӣ шудааст? – Намедонам. Як нафар мурдааст-мӣ, бемор шудааст-мӣ, чӣ? - ҷавоб дод роҳгузар. – Дар пеш мошини ёрии таъҷилӣ истодааст. – Ба чорроҳа гузашта намешавад, - ба мусофирони мошин рӯй овард ронанда. – Ман аз ҳамин ҷо бармегардам. Ҷавони қадбаланди хушлибос – Фотеҳ Неъматович, ки дар паҳлӯи ронанда менишаст, роҳкироро дода, шикоятомез пурсид: – Ин қадар роҳро чӣ хел пиёда меравем? – Роҳ маҳкам. Набошад мебурдам. Фотеҳ зери лаб ғурунгида, ба тарафи чорроҳаи Даҳбед шитофт. Шамоли сард ба сару рӯй бераҳмона...

Шариф Ярашов Ҷумаевич 12 марти соли 1986 дар деҳаи Ғӯротии маҳаллаи Дашти ноҳияи Деҳқонободи вилояти Қашқадарё дар оилаи омӯзгор ба дунё омадааст. Соли 2007 факултети филологияи Донишгоҳи давлатии Самарқандро хатим намудааст. Аз соли 2007 то соли 2012 дар мактаби рақами 56-и деҳаи худ аз фанни «Забон ва адабиёти тоҷик» дарс гуфтааст. Солҳои 2012-2014 дар бахши магистратураи кафедраи забон ва адабиёти тоҷик таҳсил гирифтааст. Аз соли 2014 ин ҷониб дар кафедраи забон ва адабиёти тоҷики ДДС ба донишҷӯён дарс мегӯяд. Намунаҳои эҷодиёти Шариф Ярашов аз давраи донишҷӯӣ дар  газета ва маҷаллаҳои ҷумҳуриявӣ ва берунмарзӣ интишор гардидаанд. Ҳамчунин дар китоби «Армуғони Самарқанд» (Самарқанд, 2011) намунаҳо аз шаърҳои ў ба табъ расидаанд. Инак хостем, чанд намуна аз шеърҳои Шариф Ярашовро пешкаши Шумо азизон кунем ва умед дорем, ки фикру мулоҳизаҳои худро дар боари шеърҳо баён мекунед. ВАТАН То  ками ногуфтаи айём гуфт, Ку дигар Айнии  номҷустаи халқ? То ғами нохӯ...

Шарифи МУҲАММАДЁР МОДАР Зи тифлӣ , то равуоям , Ки худ гардам ба ду поям . Ба ҳ ар хезу нишасти ман , Ту бигрифтӣ зи дасти ман . Туӣ , ақлу тавон додӣ , Гуворотар забон додӣ . Чу ҷон бигрифтаи дар бар , Маро модар , маро модар . Дилу ҷони манӣ , модар , Нига ҳ бони манӣ , модар . Мадори ҷисму ҷон , модар , Ба ҳ ори гулфишон , модар . Ҳама бахту умедам ту , Ҳамин ро ҷ и сафедам ту . Чу боақлу расо бошам , Ба пирият асо бошам .

Мулоҳиза ПУШАЙМОНӢ СУД НАДОРАД Фасли зимистон. Ҳаво сард буд. Модари Шокир барои пешин таом тайёр мекард. Ногоҳ дид, ки дар хона намак намондааст. - Шокирҷон, - писарашро ҷеғ зад. - Лаббай, - давон омад Шокир. - Шери модар, намак тамом шудааст. Давон рафта аз дӯкон намак биёр, - ба писар пул дароз кард модар. Шокир пулро гирифт ва палтояшро пӯшида кӯча рафт. Ба дӯкон нарасида, марде яхмос мефурӯхт. Ӯ писаракро дида, гуфт: - Биё, писарам. Ман имрӯз яхмосҳои беҳтаринро овардам. Якто гири, як умр мазааш дар даҳонат мемонад. Шокир назди яхмосфурӯш омад. Яхдони ӯ пур аз яхмосҳои рангоранг буд. Писарак яхмоси дӯстдоштаи худро гирифта, сӯи дӯкон шитофт. Маблағи дар дасташ боқимонда ба намак нарасид. Дар бозгашт боз яхмос гирифта хӯрд ва баъд ба хона баргашт. Модараш писарашро дастхолӣ дида, гуфт: - Намак наовардӣ? - Не модарҷон. Дар роҳ пулро гум кардам, - дурӯғ гуфт Шокир. Модар боз пул дода: - Ҳеҷ гап не. Акнун эҳтиёт шуда, рафта биё, - гуфт. Писарак давон рафта намак ...