ИСТГОҲ (Ҳикоя)
Фасли поиз. Табиат ранг дигар кардаву дарахтон чун модар он и дар ғами фарзанд коҳ идар ӯ й, музтару парешон менамуданд. Дар кӯча мавҷи одамон ва нақлиёт и пуродам беш ба назар мерасид. Чун автобусе аз дур намоён мешуд, п иру барно ба ҷ унбу ҷӯ л афтода , ҳаракат ме кар данд, ки рақам и он ро бинанд. Бо омадани автобус монанди ору, ки ба душман ҳамла меорад, худро ба дарунаш мезаданд. Аммо на ҳ ар кас дохили автобуси серодам мегардид . Дар чунин маврид кори ронандагони таксӣ ва соҳибони мошинҳои хусусӣ пешрав мебуд. Ҳар лаҳза чунин пурсишҳо ба гӯш мерасиданд: - Ба куҷо? - Ба кадом тараф? - Таксӣ даркор не? Духтари қадбаланди сафедпӯсте, ки бо вуҷуди сард будани ҳаво дар бар танҳо куртаву поҷомаи атлас дошт, ба мисли дигарон дида аз роҳ барнамеканд. Дӯшиза автобуси рақами 24-ро инизор буд, ки ниҳоят аз дур намудор шуд. Аз сангпуштвор оҳистагардии он аён буд, ки савораҳояш зиёданд. Чун мошин дар истгоҳ қарор гирифт, аз он касе нафаромад. Автобус то дами дар пур буд. Ду...